گزيده ای از اشعار شعرای بروجرد(حمايت از نام خليج هميشه فارس ايران)   

  عشق زينب بيماري نيست جز فوق جنون.........هركه گويد يا حسين بر او سرايت ميكند..........اي كه بيماري چرا نزد طبيبان ميروي.......خرده نان سفره زينب كفايت ميكند.........كربلا باشد سفارت خانه حق بر زمين......اين سفارتخانه را زينب صدارت ميكند.........بيرق خون خواه شاه كربلا اين مطلب است......اهل عالم گوش باشيد اين سپاه زينب است

  تماس با من

 

حسین زنده دلی


  آرشيو

  نویسندگان

حسین زنده دلی

  آرشیو شده ها

اسفند ۸٦
شهریور ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
آذر ۸٥

  بچه باحالها

اشعار مذهبی بروجرد
حسينيه بروجرديها در مشهد
اخبار فوتبال بروجرد
قوانین داوری فوتبال
قوانی د اور ی فوتسال
اخبار ورزش بروجرد
هیات اسکواش بروجرد

  آمار بازدید ها


  RSS 2.0  

 

   

 

حسین زنده دلی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو

 

  مسعود عسگری

 

                                   ((عشق ابدی ))                                                                           

ای چـراغ هـسـتی عالم حسین                                          

ای میّ و ای مستی عالـم حسین                                         

                               ***                                                                           

تو حسینی حامـی  قرآن و دین                                          

تو حسینی سـبـط خیرالمرسلین                                         

                                ***                                                                             

تو حسینی عالمـی  دیـوانـه ات                                            

ای که چو شمعی و ما پروانه ات                                          

                                ***                                                                             

از ازل مِهرت به دل پر می زده                                            

عشق تو بر سـیـنه و سر می زده                                          

                              ***                                                                             

ای که مـا در فـاطمه بابت علی                                           

هم وصی مصـطفی شـد هم ولی                                          

                               ***                                                                            

ا ی امـام سـومـیـن ای بـاصـفـا                                           

داده ای بـر عالـمـی درس وفـا                                               

                 ***                                                                            

دلـبـرا از این جهان خسته شُدم                                       

همچو مرغ بـال وپـر بـسته شدم                                       

                                     ***                                                                             

درس آزادی بــدادی بـر هــمــه                                        

ســر فــراز از تـو علـیّ و فاطـمـه                                        

                                   ***                                                                               

یا حسـیـن ای سَـرور اهـل یــقـین                                    

یا حسـیـن ای آبـروی اهـل دیــن                                     

                                     ***                                                                                

یا حسین عمری غـلـا مـت بـوده ام                                    

راه تـو از جـان و دل پـیـمـوده ام                                    

                                     ***                                                                                

کی شـود آقـا بــگیـری دسـت مـا                                   

آخرای مولا تـو هسـتی هـسـت مـا                                     

                                      ***                                                                                 

آرزوی کربـلـا در ســیـنـه اســت                                     

شاید این یک عقدۀ دیـریـنـه است                                  

                                              ***                                                                                

گوشـه چشـمـی گـر نمایی سوی ما                                   

                  جملگی مهمـان شویـم ، در کـربـلـا                                   

                                                ***                                                                                     

کربـلـا ای خـانـۀ دل هــای پـاک                                    

در رهت ((فرزانه))گشته سینه چاک                                   

                                                ***                                                                                      

التماس دعا.......                                                                    

مسعود عسگری                               

 

حسین زنده دلی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو

 

  اربعين

 

    ((مصيبت اربعين))

اربعين آمد و اشكم زبـصر مـي آيـد         گـوئـيـا زيـنـب محزون ز سفر مي آيد

باز كرببلا شيون شـيني بـر پـا ســت         كــز ا سيـران ره شـام خبـر مـي آيـد

رودرودي شنوم از طرف شـام مـگـر         ام لـيـلا بــسـر نـعـش پـسـر مـي آيد

كاش مي داد كسي بر علي اكبر پيغام      كاي جوان مادر پيرت ز سفري  مي آيد

 گر علـي بيشـيـر بـدانـدكـه ربـاب  با دو پستان پـر از خـون جگر  مي آيد       

اي صبا گوي به عباس كه از جا برخيز      ام كـلثـوم تـو خـم گشته كمر مي آيد

((صامتا ))از چه نگفتي بـه سر قبر حسين

عابدين خون جگر و ديده ي تر مي آيد

التماس دعا.....

زنده ياد صامت بروجردي

به چاپ رسيده در كتاب

كليات صامت بروجردي

                                                           ((سلام ما))  

سلام ما، سـلام مـا، شهـا به كربـلاي تو            سلام ما، سلام ما، به قبر با صفاي تو

سلام ما، سـلام ما،به شوكت و جلال تو           سلام ما،سلام ما،به روي بي مثال تو

سلام ما، سلام مـا،بـه لـالـه هاي پر پرت       سلام ما ، سلام ما،به اكبر و به اصغرت

سلام ما ، سلام ما،به لحظـه ي وصـال تو         سلام ما، سلام ما ،به راه بي زوال تو

مران مرا زكوي خود تمام من خداي تو     زكوي با صفاي تو كجا رود گداي تو

نموده مست و بي خودم شميم مهر روي تو   به جان عاشقان زده شرر مي سبوي تو

حبييب من، طبيب من،قرار جان ما تويي

به درد سينه سوزما شفا تويي دوا تويي

التماس دعا....

علي حسين عزيزي

                                                       

                                                        ((بوي اربعين))

زنيد بر سينه و برسر عزيزان اربعين آمد    كـه جـابـر بـر سـر قبر امام سومين آمد

درآن دشت بلا آيد نواي كاروان غم      گمانم زينب مظلومه در آن سرزمين آمد

كنارعلقمه آيدصداي ناله اي برگوش گمانم ام كلثوم است كه با حال حزين آمد

نواي رودرودآيد سر قبر علي اكبر       گـمـانـه ام لـيـلـا مـادر آن نـازنـين آمد

زني بينم بپا كرده عزاي حضرت قاسم    بـٌوًدنـجـمـه كنار تربت آن مه جنين آمد

رباب ازسوزدل ريزد زچشمانش سرشت غم  سر قبر علي اصغر به احوال غمين آمد

نه تنها زائر قبر برادر زينب كبري است    زجـنـت فـاطمه هم با امام المتقين آمد

پي پا بوسي خون خدا در كربلا امشب        پـيـمـبر بـا تـمـام انبيا و مرسلين آمد

خوش آن روزي كه بنويسند به دفتر خانه ي تقدير

((غـلامـي))بـر سـر قـبـر امـــام الـعـزمـيـن آمـد

التماس دعا...

رحمان غلامي

                                                  

                                                   ((نوحه ي اربعين))

چو مرغاني بسته بال وحزين امشب اي دل من نوحه خواني كن

عــزاداري در فـراق رخ آن يـگـانـه مـه آسـمـانـي كـن

بٌوًد شـام اربعـين امـشـب

شده با غم دل قرين امشب

آه و واويلا   آه و واويلا

دلا امـشب هـمـرهـي بنـمـا بـا سـكـيـنـه و با زينب كبري

ببار اشك غم به دامن من خود بي امـان زغم يوسف زهرا

بٌوًد شـام اربـعيـن امـشـب

شده با غم دل قرين امشب

آه و واويلا     آه و واويلا

چهل روز است از برادر خود زينب از غم دوران جدا مانده

چهل روز است از جفـاي عـدو دل شكسته وبي آشنا مانده

بٌوًد امشب گاه وصل حسين با سكينه و با زينب وسجاد

كند زينب با برادر خود شكوه ها زغم وسختي وبيداد

بٌـوًد شـام اربـعـين امشب

شده با غم دل قرين امشب

آه و واويلا      آه و واويلا

چسان گويد بانوي دوجهان كز فراق تو بر ما چه افتاده

زسوز غم در خرابه ي شام دختر تو غريبانه جـان داده

((عزيزي))امشب زبانه كشـد شـعـله هازدل كـاروان غم

گرفته رنگي ز درد وفغان از فراق حسين چهره ي عالم

بٌوًد شام اربعـيـن امـشـب

شده با غم دل قرين امشب

آه و واويلا    آه و واويلا

التماس دعا....

علي حسين عزيزي

                                             ( (رحلت حضرت محمد«ص»))

                                  

بناليد اي عزاداران كنون با حالت مضطر

كنيد از ديده جاري خونٍ دل از كهتر ومهتر

بٌوًدامروز رحلت خير البشر ياران

كنيد از دل فغان هر دم زنيد دست اٍلًم بر سر

پي ترويج اين دين مبين پيوسته دردوران

چه زحمتها كشيد و خون دلها خورد آن سرور

گهي از قهر افكندند از دوشش عبايش را

گه از بام و درش افشانده بر سر خاك وخاكستر

بگفتا فاطمه هست از تن من پاره اي مردم

شفيع امت عاصي بٌوًداندر صف محشر

شها بنما حمايت در قيامت از من ((محزون))

خدا را گير دست اين زپا افتاده ي مضطر

التماس دعا....

زنده ياد حاج غلام حسين طبر خوني((محزون))

به چاپ رسيده در كتاب بيت الاحزان

                                          

                                           ((نوحه امام حسن مجتبي«ع»))

ياران دوباره وقت عزا شد

زهرا عزادار امام مجتبي شد

زهر ستم زد آتش سوزان بجانش

از پا فتاده و همچون اندر نوا شد

آه از دمي كان غمديده زينب

نالان ببالينش به چشم پر بكاشد

بر سينه و سر زد دست ماتم

از كف عنان طاقت و صبرش رها شد

خاك يتيمي از جور دوران

آخر به فرق قاسم نوكد خدا شد

در مـاتــم آن شــاه جــگــر خــون

((محزون)) چو ني صبح و مسا اندر نوا شد

                                                                                                                 

                                                                                                                  التماس دعا...

زنده ياد حاج غلام حسين طبر خوني((محزون))

به چاپ رسيده در كتاب بيت الاحزان

((مرثيه امام رضا«ع»))

دلا به كوي غريبان چـرا گـذر نـكـنـي

چرا به حال غريبان تو ناله سر نكني

به حال زار و رضاي غريب وبـيكس ويار

چرا روانه تو خون دل از بصر نكني

چرا به ماتم او دست غـم به سـر نـزنـي

براي تير اٍلًم سينه را سپر نكني

چه كرده بود رضا با تو آخر اي مامون

چرا ز داور روز جزا حذر نكني

زپا فتاده چو از سوز زهر كين گـفـتـا

صبا چرا پسرم را كنون خبر نكني

بگو تقي به كجـايي بـيـا بـه بـالـيـنـم

چرا ز حال پدر جستجو پسر نكني

زمحنت و غم سلطان دين رضاي غريب

بناله روي چو ((محزون))به بحر و بر نكني

                                                                                                                  

                                                                                                                    التماس دعا...

زنده ياد حاج غلام حسين طبر خوني((محزون))

                                                                            به چاپ ر سيده در كتاب بيت الاحزان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حسین زنده دلی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو

 

   

 

((خودبيني))

اختلاط اهل دل خوبست اهل دل كجاست

آنكه حل سازد يكي از اين همه مشكل كجاست

روزگاري شد  كه   سرگردان   كوي   حيرتم

يك   نفر  پيدا   نشد  تا  گويدم منزل كجاست

غرق در درياي خود بيني شدم درداكه نيست

ناخداي  كاملي  تا   گويدم  ساحل  كجاست

ليلي ما را  همي  گويند  كاندر محمل  است

كس نمي گويد كدامين كاروان محمل كجاست

منكه  هرگز   برجنون  خويش   منكر   نيستم

با من  مجنون  نمي گويد  كسي عاقل كجاست

                                     

                                      ((صامتا))هركس  به  جرمي  دور از دلدار ماند

پس دراين درگه ندانم بنده ي مقبل كجاست  

التماس دعا...

زنده ياد صامت بروجردي

به چاپ رسيده در كتاب

ستارگان درخشان قادسيه

((غم نامه))

شد عيان ماه محرم،موسم غربت رسيد

شد،دوباره، ما ماتم موسم هجرت رسيد

عاشقان بارسفربسته زجان بگذشته اند

از مدينه سوي دشت نينوا دل بسته اند

در زمين كربـلا بر پا شد آه و نـــوا

نـاله ها العطش آيد بگوش از خيمه ها

مـوسـم جـان دادن فرزند زهرا آمـده

وقت پر پر گشتن گلـها به صحرا آمده

حلق اصغر پاره گردد از جفاي كافرين

يـا وداع قاســم و اكــبر وداع آخـرين

علقمه گلگون شود ازداغ سردارحسين

اوابالفضل رشيداست ياروغمخوارحسين

يا حسين در روز عاشورا بيايد فاطمه

او نظـاره مي كند بر خيمـه ها بر علقمـه

روز عاشـورا بود روز وداع عاشـقان

وعــده ديدار زيـنـب با بـرادر تا جنـان

خون فشان از داغ تو چشم ودل ((فرزانه))است

چون بـداني خود كه او در راه تو ديـوانه است

التماس دعا...

مسعودعسگري((فرزانه))

به چاپ رسيده در كتاب آتش عطش

 

((نداي قدسيان))

مي شنوم زقدسيان هردم اين زمزمه                     وارد  كربلا   شده  پسر   فاطمه

          خسرو عالمين        برعلي نور عين

يا حسين يا حسين يا حسين ياحسين

نداي هل من ناصر از كربلا ميرسد                       نواي بانگ كاروان به سما ميرسد

شد به تن رخت غم        در عزاي حسين

يا حسين يا حسين يا حسين ياحسين

اي اهل عالم بشنويد اين شعار من است      جان بازي اندر راه دين افتخار من است

                                                   هست بابم علي         آن شه مشرقين

يا حسين يا حسين يا حسين ياحسين

       اين نهضت من نهضت سرخ آزادگي است        مردن براه دين حق  بهتر از زندگي است

مي كنم زنده من      جنگ بدرحنين

يا حسين يا حسين يا حسين ياحسين

    بار  دگر  بزم  عزا  شيعيان  شد  بپا                     هر دم  رسد  بگوش  جان  بانگ  شور  ونوا

اي ((غلامي))بگو     باز با شور وشين

يا حسين يا حسين يا حسين ياحسين

التماس دعا...

رحمان غلامي

((آتش غم))

 

       باز محنت آتشي زد بر دلم                                             پنجه ي غم زد به هم آب و گلم

        بسته غم در سينه ام راه نفس                                          نا له ام از دل بر آمد چون جرس

        يادم آمد چونكه با صد شورو شين                                   شير خوار شاه مظلومان  حسين

         بهر حجت،حجت ذات خدا                                          برد  او  را  سوي  ميدان  بلا

       پيش چشم آن گروه كفر كيش                                       برد اصغر را به روي دست خويش

       آمدآن پيكان كين تا پرچوجست                                   بر  گلوي  نازك  اصغر  نشست

دل زغم((محزون))تو كم پر آه كن

شرح اين  ماتم  دگر  كوتاه  كن

التماس دعا...

زنده ياد حاج غلامحسين طبرخوني

((محزون))

((انتظار  ديدار))

از خيمه برون آمدفرزند حسن عطشان                              گفتا كه منم قاسم هم جانم وهم جانان

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

عمــه نظري بنـما بر حـال پـريشانم                                   از بهر همه طـفلان غمـگينم وگريانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

تيره شده اين دنيا بعد از عـلي اكـبر                                  ترسم كه اگر بـمانم بينم گلوي  اصغر

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

گفتا كه عمو جانم عازم سوي ميدانم                                 رخصت بدهي امشب بر فاطمه مهمانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

مردن چو عسل باد بر كامم عمو جانم                                   از  دوري  بابايم   دلگيرم   و  نالانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

اوسط حسن باشد با قامت رعنايش                                    ((فرزانه))نگو قاسم رفته سوي بابايش

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

التماس دعا

مسعود عسگري((فرزانه))

((يوسف ليلا))

               

                سرو   دل   آرا ،  يوسف    ليلا                             خميده ام زمرگ تو در اين بيابان

              علي علي جان      علي علي جان

             به قامت رساي تو  كنم   نظاره                              چو جان من به همرهت بري هماره

                بگو چسان به خيمه گه روم دوباره                           تو   پاره   پاره   ميان   ميدان

             علي علي جان      علي علي جان

              رخ  منير  تو  بدي   فروغ   جانم                                  نگاه روي مست تو برد توانم

               نه قادرم كه نعش تو حرم رسانم                                   نه روي رفتن به جمع ياران

             علي علي جان      علي علي جان

              رسيده جان مادرت زگريه بر لب                                  به انتظار تو بود به خيمه زينب

              بگشته روز من علي از اين الم شب                                 بنالم از دل ،بكوي جانان

            علي علي جان      علي علي جان

             خدا به خون اكبرش عنايتي كن                               به صف شكن برادرش محبتي كن

             به شير خواره اصغرش اجابتي كن                              دعاي  ((خاكي)) ز  را  احسان

علي علي جان      علي علي جان

التماس دعا...

خاكي

((پورشه لافتي))

چون اباالفضل دلير پورشه لافتي

رخصت ميدان گرفت از شه كرببلا

رفت پي آب روان ساقي دشت بلا

رخصت ميدان گرفت از شه كرببلا

گفت اگر اذن جهادم بدهي ياحسين

بار دگر زنده كنم صحنه بدر و حنين

سبط رسول نبوي فاطمه را نور عين

جان به  فداي تو  كنم  پادشه  عالمين

اي همه ي هستي من زاده ي خير النسا

رخصت  ميدان  گرفت  از شه  كرببلا

آمد و بگرفت  يكي مشك تهي  با  شتاب

جاي نمود بر سر زين زد به بندركاب

صف شكن كرببلا  خسرو  گردون   مأب

 زهره ي گرداب عرب ازنگهش گشت آب

مير  علمدار  حسين  زاده ي   شير  خدا

رخصت  ميدان  گرفت  از  شه  كرببلا

نعره برآوردو نمود حمله بر آن قوم كين

از  دم  تيغ  اسد  بيشه ي  حبل  المنين

شد  گريزان  سپه  كفر  د ر آن سرزمين

مشك پر از آب نمود زاده ي ام البنين

تا  ببرد  آب  روان  در  حرم  مصطفي

رخصت  ميدان  گرفت  از  شه  كرببلا

التماس دعا...

رحمان غلامي

((نوحه شب عاشورا))

امشب شب قتل حسين ونوجوانا نست                                   زينب پريشان است

امشب  وداع   آخر  عمر  شهيدا نست                                   زينب پريشان است

امشب  عزيز  فاطمه  انديشه ي  فردا                                    يك يك كند  افشا

در گفتگو گه با همه انصار و يارانست                                   زينب پريشان است           

امشب به  گرد  شاه  زينب  عندليبانه                                    گرد د    چو   پروانه

فردا سر نعش برادر مات و حيرانست                                    زينب پريشان است

امشب دل زينب چوصيداندركف صياد                               سيلي زد از بيداد

فردا چه(محزون)خاك غم بر فرق ريزانست                       زينب پريشان است

التماس دعا...

زنده ياد غلامحسين طبرخوني((محزون))

به چاپ رسيده در كتاب بيت الاحزان

««كشتي نجات»»

من  عزيز  مصطفايم  ،  يادگار  مرتضايم  ،  دكتراي  دكترايم 

زاده ي زهرا منم من ، حجت يكتا منم من، منبع جودوسخايم

ضامن قرآن منم من ،شافع عصيان منم من ، من حسين سر جدايم

سبط  خير  المرسلينم  ،  حامي  دين   مبينم  ،  پادشاه  كربلايم

مادرم  زهراي  اطهر ، باب  من  ساقي كوثر ، درد مندان را دوايم

چشمه ي آب حياتم ، كشتي  راه  نجاتم  ، خلق  را  من   رهنمايم

««زعفري»» را كن نگاهي ، در بر عدل الهي ، آن زمان پيش خدايم

التماس  دعا...

زنده ياد زعفري

««شب يازدهم»»

امشب  تن   شاه  شهيدان  در   بيابانست                                شام غريبان است

زينب  اسيرو دستگير  قوم      عدوانست                                شام غريبان است

امشب زجور كوفيان جسم  شه    خوبان                                اندر صف ميدان

چون حزب قرآن پرپر و پامال اسبانست                                شام غريبان است

امشب  تن  پاك  شهيدان  بيكفن  مانده                                زينب شد آزرده

از خونشان دامان صحرا چون گلستانست                               شام غريبان است

امشب سرشب تا سحر گه زينب «محزون»                             با حال ديگر گون

اين بر حسين گريان و او  فكر  يتيمانست                               شام غريبان است

التماس دعا...

زنده ياد حاج غلامحسين طبرخوني«محزون»

به چاپ رسيده در كتاب بيت الا حزان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حسین زنده دلی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو

 

  امام حسين

 

((غم نامه))

شد عيان ماه محرم،موسم غربت رسيد

شد،دوباره، ما ماتم موسم هجرت رسيد

عاشقان بارسفربسته زجان بگذشته اند

از مدينه سوي دشت نينوا دل بسته اند

در زمين كربـلا بر پا شد آه و نـــوا

نـاله ها العطش آيد بگوش از خيمه ها

مـوسـم جـان دادن فرزند زهرا آمـده

وقت پر پر گشتن گلـها به صحرا آمده

حلق اصغر پاره گردد از جفاي كافرين

يـا وداع قاســم و اكــبر وداع آخـرين

علقمه گلگون شود ازداغ سردارحسين

اوابالفضل رشيداست ياروغمخوارحسين

يا حسين در روز عاشورا بيايد فاطمه

او نظـاره مي كند بر خيمـه ها بر علقمـه

روز عاشـورا بود روز وداع عاشـقان

وعــده ديدار زيـنـب با بـرادر تا جنـان

خون فشان از داغ تو چشم ودل ((فرزانه))است

چون بـداني خود كه او در راه تو ديـوانه است

 

مسعودعسگري((فرزانه))

((زاده ي ام البنين))

يل ام البـنـيـن رود سـوي علقـمـه                      بـر لـب او بـود هميشه اين زمـزمـه

 يارضعيفانم     ساقي طفلانم     دين را نگهبانم

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

العطش العطش از حرم آيد به گوش               پرچم دين حق گرفته ام من به دوش

مولا حسين جانم    اي روح وريحانم    عازم بميدانم

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

زينب اي خواحر زار و پريشان مشو                    كن مدد بر حسين غمين وگريان مشو

بوسه بزن خواهر        از طرف مادر      به سينه وبر سر

يا سيدي عباس  يا سيدي عباس

جان دهـم در ره دين خـدا يا حسين                    هر دو دستم شده زتن جدا يا حسين

حرم شده بي آب   سكينه شد بي تاب  حسين مرا درياب

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

يا حسين يك نظر نما سوي علقمه            بـنـشستم كنـار   مـادرت   فـاطمه

منم علمدارت     ياورو غمخوارت        مير وسپه دارت

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

چشم ((فرزانه))از بهر گريان شده                عالمي از غمت زاروپـريشان شـده

اميد دلهايي        شفيع فردايي     عزيز زهرايي

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

مسعود عسگري((فرزانه))

((دلدار))

برادر يـار تـوام منـم   دلـدار   تـوام                              نبينم غم به روي ماهت منم غمخوارتوام

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

حسين جان ديده ترم بيا يك لحظه برم                         كنار شط فرات هستم شكسته فرق سرم

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

كـنـار  علقـمه ام  حضور   فـاطمه ام                     هميشه ياور تو بودم بـلب اين زمـزمه ام

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

بـديـدم  دلـبـر تـو عـلي  اكـبر  تـو                                  كـه بـوده تـاج سـر ليلا بـرفتـه از بر تو

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

شده شـشمـاهه فـدا بـراه ديـن خـدا                        شبيه غنچه ي نشكفته شده از شاخه جدا

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

نبر من را  به حرم حسين اي تاج سرم                      كشم خجلت زعزيزانت غمين وخونجگرم

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

بـه  خيمه  منـتـظرند  زسقابي  خبرنـد                         نگو((فرزانه))سخن از غم همه خونين جگرند

مسعود عسگري ((فرزانه))

((انتظار  ديدار))

از خيمه برون آمدفرزند حسن عطشان                                 گفتا كه منم قاسم هم جانم وهم جانان

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

عمــه نظري بنـما بر حـال پـريشانم                                   از بهر همه طـفلان غمـگينم وگريانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

تيره شده اين دنيا بعد از عـلي اكـبر                                   ترسم كه اگر بـمانم بينم گلوي  اصغر

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

گفتا كه عمو جانم عازم سوي ميدانم                                   رخصت بدهي امشب بر فاطمه مهمانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

مردن چو عسل باد بر كامم عمو جانم                                   از  دوري  بابايم   دلگيرم   و  نالانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

اوسط حسن باشد با قامت رعنايش                                    ((فرزانه))نگو قاسم رفته سوي بابايش

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

مسعود عسگري((فرزانه))

غربت

اسما چرا نمي رسد صوت مادر بگوش

مگر شده مادر ما همچو شمعي خموش

وقت غوغا شده

ناله برپا شده

آه وواويلاآه واويلا

بازوي مادر شد كبود غرق خون شد زمين

مادر ببسته بار خود شد حسين دلغمين

شد بپا زمزمه

شد فدا فاطمه

آه وواويلاآه واويلا

چشمان مادر بسته شد آه وواغربتا

بابازدنيا خسته شد آه و واغربتا

آسمان وزمين

گشته اند دلغمين

آه وواويلاآه واويلا

بابا چه سازد بعد تو خون جگر مي شود

ديگر سخن گويد به چاه ديده تر مي شود

همسرش رفته است

دلبرش رفته است

آه وواويلاآه واويلا

همراه مادر كشته شد محسن بي گناه

زينب بگفتا مادرا گشته ايم بي پناه

مي زند بر سرش

زينب مضطرش

آه وواويلاآه واويلا

نظر به((فرزانه))نما نوگل مصطفي

كه دوري تو مي كند خون دل مرتضي

از بر ما گذر

كن بما يك نظر

آه وواويلاآه واويلا

مسعود عسگري((فرزانه))

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حسین زنده دلی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو

 

  امام رضا

 

                                      

                                          ((خواب غفلت))

 دلـا به كسب سعادت چـرا شتاب نـداري

غـم جوانـي و پـيري ز هيچ باب نداري

چه شد ترا كه محبان تمام رفت و تو تنها

خيال رحلت از اين منزل خراب نداري

متاع عمـر عزيز تو صرف شـد به بـطالت

بروزگار بجز ميل خورد و خواب نداري

زار تكاب معاصي هميشه بـيـخودو مستي

خـبر ز دوزخ و هنگامه ي عذاب نداري

پياده راهروان را بدور خود نـظري كن

هـميشه پا ابـدالـدهر در ركـاب نداري

براي زادره ((صامت))اي سرشنگ شتابي

بدا بحال تو اي ديده از چه آب نداري

                                                                                                                 

                                                                                                                  التماس دعا...

زنده ياد«صامت بروجردي»

به چاپ رسيده در كتاب مراثي ستارگان

درخشان قادسيه

((مژده ميلاد))

ساقي بـريـز بـاده،كـه آيـد نـگـار مـا

روشن شود بوقت سحر شام تار ما

مطرب بخوان ترانه و بكشن غـرور غـم

كه آيد به جزم ما صنم گلعذار ما

هردم سروش مژده دهد كه از فروغ يار

آمــد يـگانـه خـسرو با اقتدار ما

مـرغـان تـمام نـغمه سرايند زعشق گـل

چون بنگرندكه ماه ذي القعده گشته بهارما

شمس شموس زبـرج ولايت كند طـلوع

روشن شود ز طلعتش ليل و نهار ما

پا مي نهد به عـرصه  گيـتي سحر گهـان

از نسـل پاك فـاطمه آن افتخار ما

هشتم  امـام رهـبر ديـن  قبـله ي يـقين

نا مش هميشه هست به دنيا  شعارما

فـرخنـده بـاد مـولـد آن پـور مرتـضي

خـرم شـده زمقدم او ليل ونهار ما

اين شعرنـغز را كه ((غلامـي))سروده اي

گـردد قبول درگـه آن شهـريار ما

                                                                                                                  

                                                                                                                   التماس دعا...

غلامي

((لطف حق))

شافع امت رضاقدم زده برزمين                                نوررخش جلوه گرشده به عرش برين

هشتمين نورخدا     ايدازسوي سما     گشته روشن چشم ما

ياعلي موسي الرضا     ياعلي موسي الرضا

مدينه روشن شده زنور تا بنده اش                          شمس و قمر مزندبوسه بر آن ديده اش

غرق شادي شد جهان     مي شود دل شادمان     نور حق گشته عيان

ياعلي موسي الرضا     ياعلي موسي الرضا

نجمه ببالد به خود كه دلبرش آمده                       حـجت هشتـم رضـا نو ثـمرش آمـده

يا غريب الغربا     يا معين الضعفا     كن روا حاجات ما

ياعلي موسي الرضا     ياعلي موسي الرضا

نظر به ((فرزانه))كن زراه لطف وصفا                  زيـارت حـرمـت نـمـا نصـيب ازوفـا

اي هميشه يار ما     كن نظر يكدم بما      حق جدت مرتضي

ياعلي موسي الرضا     ياعلي موسي الرضا

التماس دعا ...

مسعود عسكري ((فـرزانه))

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حسین زنده دلی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو