امام حسين

((غم نامه))

شد عيان ماه محرم،موسم غربت رسيد

شد،دوباره، ما ماتم موسم هجرت رسيد

عاشقان بارسفربسته زجان بگذشته اند

از مدينه سوي دشت نينوا دل بسته اند

در زمين كربـلا بر پا شد آه و نـــوا

نـاله ها العطش آيد بگوش از خيمه ها

مـوسـم جـان دادن فرزند زهرا آمـده

وقت پر پر گشتن گلـها به صحرا آمده

حلق اصغر پاره گردد از جفاي كافرين

يـا وداع قاســم و اكــبر وداع آخـرين

علقمه گلگون شود ازداغ سردارحسين

اوابالفضل رشيداست ياروغمخوارحسين

يا حسين در روز عاشورا بيايد فاطمه

او نظـاره مي كند بر خيمـه ها بر علقمـه

روز عاشـورا بود روز وداع عاشـقان

وعــده ديدار زيـنـب با بـرادر تا جنـان

خون فشان از داغ تو چشم ودل ((فرزانه))است

چون بـداني خود كه او در راه تو ديـوانه است

 

مسعودعسگري((فرزانه))

((زاده ي ام البنين))

يل ام البـنـيـن رود سـوي علقـمـه                      بـر لـب او بـود هميشه اين زمـزمـه

 يارضعيفانم     ساقي طفلانم     دين را نگهبانم

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

العطش العطش از حرم آيد به گوش               پرچم دين حق گرفته ام من به دوش

مولا حسين جانم    اي روح وريحانم    عازم بميدانم

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

زينب اي خواحر زار و پريشان مشو                    كن مدد بر حسين غمين وگريان مشو

بوسه بزن خواهر        از طرف مادر      به سينه وبر سر

يا سيدي عباس  يا سيدي عباس

جان دهـم در ره دين خـدا يا حسين                    هر دو دستم شده زتن جدا يا حسين

حرم شده بي آب   سكينه شد بي تاب  حسين مرا درياب

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

يا حسين يك نظر نما سوي علقمه            بـنـشستم كنـار   مـادرت   فـاطمه

منم علمدارت     ياورو غمخوارت        مير وسپه دارت

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

چشم ((فرزانه))از بهر گريان شده                عالمي از غمت زاروپـريشان شـده

اميد دلهايي        شفيع فردايي     عزيز زهرايي

يا سيدي عباس يا سيدي عباس

مسعود عسگري((فرزانه))

((دلدار))

برادر يـار تـوام منـم   دلـدار   تـوام                              نبينم غم به روي ماهت منم غمخوارتوام

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

حسين جان ديده ترم بيا يك لحظه برم                         كنار شط فرات هستم شكسته فرق سرم

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

كـنـار  علقـمه ام  حضور   فـاطمه ام                     هميشه ياور تو بودم بـلب اين زمـزمه ام

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

بـديـدم  دلـبـر تـو عـلي  اكـبر  تـو                                  كـه بـوده تـاج سـر ليلا بـرفتـه از بر تو

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

شده شـشمـاهه فـدا بـراه ديـن خـدا                        شبيه غنچه ي نشكفته شده از شاخه جدا

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

نبر من را  به حرم حسين اي تاج سرم                      كشم خجلت زعزيزانت غمين وخونجگرم

گل زهرا نظري بنما گل زهرا نظري

بـه  خيمه  منـتـظرند  زسقابي  خبرنـد                         نگو((فرزانه))سخن از غم همه خونين جگرند

مسعود عسگري ((فرزانه))

((انتظار  ديدار))

از خيمه برون آمدفرزند حسن عطشان                                 گفتا كه منم قاسم هم جانم وهم جانان

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

عمــه نظري بنـما بر حـال پـريشانم                                   از بهر همه طـفلان غمـگينم وگريانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

تيره شده اين دنيا بعد از عـلي اكـبر                                   ترسم كه اگر بـمانم بينم گلوي  اصغر

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

گفتا كه عمو جانم عازم سوي ميدانم                                   رخصت بدهي امشب بر فاطمه مهمانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

مردن چو عسل باد بر كامم عمو جانم                                   از  دوري  بابايم   دلگيرم   و  نالانم

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

اوسط حسن باشد با قامت رعنايش                                    ((فرزانه))نگو قاسم رفته سوي بابايش

آيـم  مييدان  بـاكام  عطشان

در راه قـران من ميدهم جـان

مظلوم يا قاسم،مظلوم يا قاسم

مسعود عسگري((فرزانه))

غربت

اسما چرا نمي رسد صوت مادر بگوش

مگر شده مادر ما همچو شمعي خموش

وقت غوغا شده

ناله برپا شده

آه وواويلاآه واويلا

بازوي مادر شد كبود غرق خون شد زمين

مادر ببسته بار خود شد حسين دلغمين

شد بپا زمزمه

شد فدا فاطمه

آه وواويلاآه واويلا

چشمان مادر بسته شد آه وواغربتا

بابازدنيا خسته شد آه و واغربتا

آسمان وزمين

گشته اند دلغمين

آه وواويلاآه واويلا

بابا چه سازد بعد تو خون جگر مي شود

ديگر سخن گويد به چاه ديده تر مي شود

همسرش رفته است

دلبرش رفته است

آه وواويلاآه واويلا

همراه مادر كشته شد محسن بي گناه

زينب بگفتا مادرا گشته ايم بي پناه

مي زند بر سرش

زينب مضطرش

آه وواويلاآه واويلا

نظر به((فرزانه))نما نوگل مصطفي

كه دوري تو مي كند خون دل مرتضي

از بر ما گذر

كن بما يك نظر

آه وواويلاآه واويلا

/ 0 نظر / 36 بازدید